İnsan ilişkilerinin temelidir iletişim. Bireyler iletişim becerisi ile ilişki kurarlar, kendilerini ifade ederler. Toplumumuzda ne yazık ki iletişim açısından bir çok sıkıntı mevcuttur. Bunları tek tek saymak uzun zaman alır.
İletişimde en çok karşılaşılan sıkıntılardan birisi “yapma” ifadesidir. Evde çocuğunuz televizyonu çok yakından izler ve siz ona “Yakından izleme.” dersiniz. Sizin için aslında bu “Yakından izleme. Televizyona uzak bir yere otur ve oradan izle. Yoksa gözlerin bozulur.” demektir. Ancak sizin için bunları ifade eden o sözler çocukta tam bir anlam karmaşasına dönüşecektir. Çocuk bu durumda ne yapacağını bilmemektedir. Başka bir örnek verecek olursak; evin ortasında bütün oyuncaklarını dökerek oynayan çocuğa “Oyuncaklarını etrafa yayma.” deriz. Çocuk burada şunu dese yeridir:”Oyuncakları yaymadan nasıl onlarla oynayabilirim?”. Böyle bir soruyla karşılaştığımızda cevap vermemiz gerçekten zor olacaktır.
Çocuklar ne yapacaklarını tam olarak bilemezler. Bizler onlara yol gösterici konumundayız. Bu yüzden çocuklara yapma, etme, izleme, yayma, dökme… vb. onların anlamasının zor olacağı ve bu sorun karşında ne yapmaları gerektiğini söylemeliyiz. Çocuk olay karşısında ne yapacağını, nasıl davranacağını öğrenmiş olacak ki ona göre davransın. “Yakından izleme.” yerine bize ifade ettiği anlamı yani “Yakından izleme. Televizyona uzak bir yere otur ve oradan izle. Yoksa gözlerin bozulur.” ifadesini doğrudan bildirelim. Böylece çocuğa ne yapmasını gerektiğini söylemiş olalım. Çocuk bu ifadeden sonra ne yapacağını düşünmeden yapması gerekeni yapabilsin. Bu sadece veliler için değil öğretmenler için de geçerlidir.
Unutmayın çocuklarımızı kazanabilmemiz için iyi bir iletişim şart!
